Σίγουρα πρόκειται για μια σπουδαία ταινία και τα 4 Όσκαρ το αποδεικνύουν. Θα μπορούσαμε να πούμε οτι σπάνια βλέπουμε τόσα πολλά και μεγάλα ονόματα σε μια ταινία, αλλά την εποχή που κυκλοφόρησε, τα δυνατά ονόματα ήταν οι παλιότεροι τότε ηθοποιοί, δηλαδή ο Τζακ Νίκολσον, ο Μάρτιν Σιν και ο Άλεκ Μπάλντουιν. Οι υπόλοιποι (Ματ Ντέιμον, Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, Μαρκ Γουόλμπεργκ, Βέρα Φαρμίγκα)...
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...
Η Μελωδία της Ευτυχίας (1965)
Φανταστική.Απο τις ωραιότερες ταινίες που έχω δει.Χωρις υπερβολή,την έχω δει πάνω από 50 φορές.....και θα την ξαναδώ τουλάχιστον άλλες τόσες....Φανταστικοί ηθοποιοί,υπέροχα τοπία,πανέμορφη μουσική,συγκλονιστικό σενάριο. Λίγα τα 6 ΟSCARS για αυτό το αριστούργημα.Συγχαρητηρια σε όλους τους δημιουργούς αυτού του μοναδικού έργου.Δυστυχως σήμερα έμαθα για το θάνατο του συγκλονιστικο...